Γιορτάζουμε πια 83 χρόνια της υπαρξιακής ψυχοθεραπείας και ψυχανάλυσης. Αναπτύχθηκε θεωρητικά μέσα από τις μελέτες και εργασίες των Freud, Adler, Bachelard, Pontalis, Lagache, Jean-Paul Sartre . Ενέπνευσε αργότερα την Αγγλική ψυχιατρική των Thomas Szatz, Ronald Laing, David Cooper, Paul Watzlawick, την δομική ανάλυση των Eric Berne, την Gestalt του Fritz Perls, την φαινομενολογική ψυχιατρική των Ludwig Biswanger, Karl Jaspers και Arthur Tatossias.
Υποστηρίζει ότι ακόμη και με ένα τραυματικό παρελθόν, ο καθένας μπορεί να επηρεάσει την μελλοντική του ζωή κι ότι ο κόσμος που έρχεται συνίσταται αρχικά από το άπειρο των δυνατοτήτων. Βλέπει προς τα εμπρός, ενώ οι κλασικές ψυχοθεραπείες είναι αναδρομικές.
Η ικανότητα να επιλέξει κανείς την ζωή του, την εργασία του, τον σύντροφό του, η μελέτη εαυτού, η αναζήτηση μιας καλής ζωής, ανάγονται στους αρχαίους Έλληνες σκεπτικούς. Η έννοια της «αντιευθραυστότητας» είναι μια υπαρξιστική έννοια. Το σημερινό μας «εγώ» δεν έχει σχεδόν σχέση με αυτό που είχαμε πριν 10 χρόνια. Η ακαδημαϊκή ψυχολογία σκοντάφτει στην εμμονίκη έννοια «να είμαι ο εαυτός μου». Στην πραγματικότητα είμαστε αυτό που είμαστε, μόνον όταν πεθαίνουμε. Η υπαρξιακή ψυχανάλυση, σύμφωνα με τον Sartre, δε δίνει ιδιαίτερη σημασία στο ασυνείδητο, αλλά στην ελευθερία του ατόμου. Στο « Πόλεμος & Ειρήνη» ο Leo Tolstoy λέει «Το πιο δύσκολο, αλλά ουσιαστικό, είναι να αγαπούμε την ζωή ακόμη και μέσα στην δυστυχία, γιατί η ζωή είναι το παν».
Η υπαρξιακή ψυχοθεραπεία παίρνει υπ’όψιν της την ουσία των αξιών κι όχι εκείνων μόνων που προσφέρουν μια ναρκισσιστική ενθάρρυνση. Ας σταματήσουμε λοιπόν να είμαστε φυλακισμένοι του εαυτού μας.
Ο υπαρξιακός θεραπευτής γνωρίζει ότι το άγχος ανήκει στην ανθρώπινη κατάσταση. «Χρειάζεται λοιπόν να βυθιστεί κανείς στις ρίζες του άγχους για κάποιο χρονικό διάστημα, έχοντας την αίσθηση μεγαλύτερου άγχους», λέει ο γνωστός υπαρξιακός ψυχαναλυτής Irvin Yalom, 1980.
Σε μια ταραγμένη, μοντέρνα κοινωνία αυτό που αποκαλούμε υπαρξιακή ατομικότητα είναι ένα επίτευγμα που δεν έχει πάντα το γνώρισμα της σταθερότητας. Ο υπαρξισμός προσπαθεί να κάνει την ανθρώπινη ζωή αυθεντική μέσα σ’ένα παράλογο κόσμο χωρίς νόημα.
Η υπαρξιακή ψυχοδυναμική δεν σχετίζεται με τα αναπτυξιακά μοντέλα. Εδώ το μέλλον ενεργοποιείται στο παρόν. Εδώ το άτομο κινητοποιεί τις λανθάνουσες και στέρεες ικανότητές του για να διαμορφώσει τον εαυτό του. Εδώ σημαντική είναι η αριστοτελική έννοια του «καιρού», το πότε δηλαδή ο ασθενής είναι έτοιμος για κάποιου τύπου παρέμβαση.
Το σεμινάριο αυτό πραγματεύεται τους σημαντικούς αντιπροσώπους του υπαρξισμού και προτείνει μία εισαγωγή στην υπαρξιακή ψυχοθεραπευτική πρακτική. Απευθύνεται σε απόφοιτους ή τελειόφοιτους ψυχολογίας, ιατρικής, ψυχιατρικής, νοσηλευτικής, κοινωνικών και παιδαγωγικών επιστημών. Διαρκεί 2 εκπ. ώρες ανά δεκαπενθήμερο και η παρακολούθηση γίνεται σε πρώτο χρόνο δια ζώσης ή διαδικτυακά. Στο τέλος δίνεται βεβαίωση παρακολούθησης.
Εισηγητής είναι ο Κρίτων Χριστιανόπουλος, γνωστός ψυχίατρος – παιδοψυχίατρος και ψυχαναλυτής, υπαρξιακός ψυχοθεραπευτής, εξειδικευμένος στις Η.Π.Α στα John Hopkins University και Columbia University, τ. διευθυντής της Παιδοψυχιατρικής Κλινικής του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης.